அன்பின் பரிசுகளுக்கு நன்றி

பதிவுலகில் என்னை வழிநடத்திச் செல்லும், வாழ்த்தி மகிழும்,  அன்பினைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் அனைத்து நட்புள்ளங்களுக்கும் என் பணிவான நன்றி.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

கழங்காடுகல்லெனவே…

  

சிறுநதியொன்றின் சன்னப் பிரவாகத்தில்

என் விருப்பமின்றியே கொண்டு சேர்த்தது காலம். 

கரடுமுரடாய்க் கிடந்து முரண்டுபிடித்த என்னை

வாரியணைத்தும் வருடிக்கொடுத்தும்

வாழ்க்கைப் பாடங்களைக் கற்றுக்கொடுக்கிறது ஆறு.

 

நிலைகொண்டால் பாசத்துக்காளாகி பாழாவாய்,

ஓடிக்கொண்டிருந்தால் மட்டுமே உருப்படுவாய்

என்று செவியோரம் போதித்தபடி

ஓடிக்கொண்டிருக்கும் அதன் கூடவே

உருண்டோடி உருப்பெறுகிறேன் நான்.

 

ஈரிரண்டு எடுக்கவே இலந்தை பழுக்கவேயென்று

கழங்காடும் சிறுமியரின் கையிலாடிமுடித்து

பேருவகையோடு மாளுவேன் ஒருநாள்.

*************

படம் உதவி; இணையம்

பனைமரத்திடலும், பேய்களும்

 

 

 

பள்ளிக்கூடு விடுத்துப் பறக்கும்

பால்யநாட்களின் பகற்பொழுதுகளில்

பட்டாம்பூச்சிச் சிறகுகள் யாவும்

பயத்தால் பின்னிக்கொள்ளும்

பனைமரத்திடல் பார்த்தமாத்திரத்தில்!

 

உச்சிப்பனையில் உட்கார்ந்திருக்கும் பேய்களுக்கு

உச்சிப்பொழுதே உகந்ததென்றும்

அச்சமயம் ஆங்கு நடமாடுவோரை,

கொடுங்கரங்களால் பாய்ந்து பற்றி,

கோரைப்பல்லால் கவ்விக்கொல்லுமென்றும்

பலியானவரில் ஒருவர்

தன் பக்கத்து வீட்டு மாமாவென்றும்

விழிவிரிய பாக்கியலட்சுமி சொன்னதெல்லாம்

வழித்துணையாய் வந்து பாடாய்ப்படுத்தும்.

 

சடசடவென்று சத்தமிட்டபடி,

படபடக்கும் ஓலைகளைப் பற்றித்தொங்கியபடி

வா வாவென்று பேய்கள் யாவும்

வரவேற்பதுபோல் தோன்ற....

 

தோளில் தொத்திக்கொண்டு

உடல் அழுத்தும் பயத்தை

எந்தக் கடவுள் பெயரால் விரட்டுவது

என்று புரியாமல் நொடிப்பொழுது குழம்பி,

 

அம்மா அறிமுகப்படுத்திய அம்மனைக் கொஞ்சமும்,

பள்ளியில் பரிட்சயமான

பரலோகத்திலிருக்கும் பரமபிதாவைக் கொஞ்சமும்

எதற்கும் இருக்கட்டுமென்று அல்லாவையும் கொஞ்சம்

அவசரமாய்த் துணைக்கழைத்தபடி

கண் இறுக்கி, காது பொத்தி,

கணவேகத்தில் கடக்கமுயலும்போதெல்லாம்

காற்றுக்கு வந்துவிடும் உற்சாகம்!

 

புழுதிகிளப்பியபடி, குப்பைகளால் கும்மியடிக்க,

வெக்கை தணிக்கும் வேகம் கொண்டதுபோல்

பனைமரம் யாவும் பக்கமிருக்கும் பழுத்த ஓலைகளால்

பலத்த சத்தத்துடன் விசிறிக்கொள்ள,

 

விழுந்தடித்துக்கொண்டு ஓடும் வேகத்தில்

கருவேலமோ, நெருஞ்சியோ

பாதம் கிழிக்கும் சுரணையுமற்று

வீடு வந்து சேர்ந்து,

விட்டிருந்த மூச்சைத் திரும்பப் பெற்றதொரு காலம்.

 

வாழ்க்கைப்பட்டு வேற்றூர் புகுந்து,

வாழ்க்கைப்பள்ளியில் வருடம் சில கழிந்து,

அச்சங்களின் ஆணிவேர்

அசைக்கப்பட்டுவிட்டிருந்தத் தருணமொன்றில்...

பரவசம் எதிர்நோக்க,

பனைமரத்திடல் கடந்தபோது பகீரென்றது!

 

மரங்களற்ற திடல் மயான அமைதி கொண்டிருக்க,

தகரப் பலகையொன்று தனித்து நின்றிருந்தது,

அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பொன்றின்

அவசர வருகை சுட்டி!

 

மருகிய மனத்திடையே எழுகிறது ஓர் ஐயம்.

பறவைகளைப்போலவே பனைமரப்பேய்களும்

இனி குந்த இடமின்றி குமைந்துபோமோ?

அம்மா என்றொரு மனுஷி

 

 

புதிய திரைப்படமொன்றின்

திருட்டுப்பிரதியினைப் பார்வையிட

கூடத்தில் அனைவரும் கூடியிருக்கும் வேளையிலும்

உணவு தயாரிக்கும் உரிமை மட்டும்

எக்காரணம் கொண்டும் எவராலும் பறிக்கப்படாமல்

அவளிடமே அதீதமாய் விட்டுவைக்கப்படுகிறது.

 

முன்தினம்முதலாய் குளிர்சுரம் கண்டு

கம்பளிக்குள் முடங்கி நடுங்கி,

பினத்திக்கொண்டிருந்தவள்,

மாத்திரை முழுங்கிய மறுகணமே

பரவாயில்லை இப்போதென்று சொல்லி

பட்டென எழுந்துகொள்வாளென்று

எல்லோராலும் அனுமானிக்கப்படுகிறது.

 

குற்றாலத்துக்கு குடும்பத்துடன்போக

மகிழுந்து பேசி மற்றவரெல்லாம் ஏறியபின்

அவளொருத்திக்கு மட்டும் இடமில்லையென்பது

இறுதிகணத்தில் தெரியவர....

'நானிருக்கேனே வீட்டில்!'

வழக்கம்போலவே அந்த வாசகம் 

அவள் வாயிலிருந்தே வரவேண்டுமென்று

உளமாற வேண்டப்படுகிறது.

 

அவளது ஒப்புதலின்றி

எதுவும் செய்வதில்லையென்ற

அப்பாவின் பிரதாபப் பேச்சுக்குமுன்

ஊமையாகிப் போகின்றன,

பலவந்தமாய்ப் புறக்கணிக்கப்பட்ட

அவளது எதிர்ப்புகளும், மறுப்புகளும்.

 

இத்தனைக்குப் பின்னும்

இயந்திரமனுஷியாய் இல்லாமல்

புன்னகையுடனும் புத்துணர்வுடனும்

அன்றாடம் வலம்வரவேண்டுமென்று அனைவராலும்

அதிகபட்சமாய் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

அடைகோழி கருப்பி

 

 

 

குறுகுறுக்கும் பார்வையை அங்குமிங்கும் ஏவி,

குறைக்கேவலொன்றை வெகு அமர்த்தலாய்க் கேவி

கூட்டுமூலையோரம் மீண்டும் மீண்டும்

வந்து அமர்ந்துகொள்கிறது அடைகோழி கருப்பி.

 

விரட்ட விரட்ட போக்குக் காட்டி

மறுபடியும் அடைய வந்ததை

ஆத்திரத்துடன் துரத்தியமுக்குகிறாள் ஆச்சி.

 

படபடக்கும் இறக்கையினின்று ஒற்றை இறகு பிய்த்து

அலகில் அலகுக்குத்த முயல்பவளை,

ஆக்ரோஷம் காட்டி அலைக்கழிக்கிறது கருப்பி.

 

முட்டைகளை அபகரித்தாய், போதாதா?

மூக்குத்தியிட்டு என் மென்தவம் களைத்து

மறுகருத்தரிப்புக்கு விரட்டுகிறாயே

மனுஷியா நீயென்று மூர்க்கம் காட்டுகிறது

தன் முரட்டுக்கேவலில்.

 

ஆச்சிக்கும் கருப்பிக்கும் இடையில் நடக்கும்

போராட்டத்தைப் பார்த்தபடி பாயில் கிடக்கிறாள்

பத்துநாளுக்குமுன் பிள்ளைபெற்ற பாதகத்தி ஒருத்தி.

 

கண்மலரா பச்சிளம்சிசுவின் வாயில்

கள்ளிப்பால் புகட்டப்பட்டக் கடைசித் தருணத்திலும்

கருப்பியின் ரோஷத்தில் கடுகளவும் காட்டத்தவறியவளின்

செவிவழி நுழைந்து அவள் கருப்பையைக்

கொத்திக்குதறிக் கிழிக்கிறது

கருப்பியின் கோரக் கொக்கரிப்பு!

 

 

 

அரைநூற்றாண்டு கழித்து வந்துசேர்ந்த காதல்கடிதம்

 

 

முக்கால் நூற்றாண்டுக்குப் பின் நூலகம் வந்த புத்தகத்தைப் பற்றி முன்பு பார்த்தோம். நூலகத்தின் பத்திரிகைகளுக்கிடையில் சிக்கியிருந்த கடிதமொன்று அரை நூற்றாண்டுக்குப் பின் உரியவரைத் தேடிவந்தக் கதை தெரியுமா உங்களுக்கு? அதுவும் சாதாரணக் கடிதம் அல்ல, காதல் கடிதம்.

 

கிட்டத்தட்ட 53 வருடங்களுக்கு முன் காதலி வான்னி தன் காதலன் க்ளார்க்குக்கு (அதுதான் அவர் பெயர்) எழுதிய கடிதம் அது. கல்லூரி திரும்புமுன் ஏன் தன்னை தொலைபேசியில் அழைத்துப் பேசலைன்னு வருத்தப்பட்டு கேட்டு எழுதியிருக்காங்க. ஆனால் அந்தக் கடிதம் க்ளார்க்கை என்ன காரணத்தாலோ வந்தடையவே இல்லை.

 

அவரும் படிப்பை முடிச்சிட்டு, ஊருக்கு வந்து தனக்காகக் காத்திருந்த வான்னியைக் கல்யாணமும் செய்து,  சேர்ந்து வாழ்ந்து,  நான்கு குழந்தைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு, பின் விவாகரத்தும் பெற்று விட்டாராம். அதோடு இல்லை, அவர் மதம் மாறி முகம்மது சித்திக்காகவும் மாறிவிட்டாராம். சென்றவருடம்  அவரைத் தேடி வந்தடைந்திருக்கிறது அக்கடிதம்.

 

நான்கு ஒரு சென்ட் அஞ்சல்தலைகளைத் தாங்கி 1958 ஆம் வருட முத்திரையை ஏற்று நிற்கும் அக்கடிதம் பென்சில்வேனியாவிலிருக்கும் கலிஃபோர்னியப் பல்கலைக்கழகத்தின் அஞ்சல் பெட்டிக்கு சிலவாரங்கள் முன்புதான் வந்து சேர்ந்திருக்கிறது. வியப்புக்குரிய கடிதம் பற்றி ஊடகங்கள் வாயிலாக அறிந்த அவருடைய அவருடைய நண்பர்களும் உறவினர்களும் தற்போது இண்டியானாபோலிஸில் வசிக்கும் 74 வயதான சித்திக்கிடம் இந்த விவரத்தைத் தெரிவித்துள்ளனர். அந்த செய்தியைக் கேட்ட சித்திக் சொல்லமுடியாத உணர்வுக்கலவையில் மிதக்கிறதா சொன்னாராம். ‘இதை நான் கனவிலும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அந்தக் கடிதத்தின் மேல் அத்தனையொன்றும் ஆர்வமில்லை, இருந்தாலும் ஒரு குறுகுறுப்போடக் காத்திருக்கிறேன்’ என்று சொன்னாராம்.

 

எல்லாம் சரி, கடிதத்தை உரியவர் பிரித்துப் பார்க்குமுன்பே அது ஒரு காதல் கடிதம் என்று எப்படித் தெரியும்னு யோசிக்கிறீங்களா? அதிலிருக்கும் அஞ்சல் தலைகளை வைத்துதான். காதலர்களுக்கென்று பிரத்யேக அஞ்சல்தலைகளான்னு ஆச்சர்யப்படாதீங்க. எல்லோரும் உபயோகிக்கும் பொதுவான அஞ்சல்தலைகள்தாம் அவை. ஆனால் அவற்றைத் தலைகீழாய் ஒட்டினால் அது காதலின் அடையாளமாம். (காதல் வந்தாலே தலைகால் புரியாதுன்னு இதை வைத்துதான் சொல்றாங்களோ?)

 

தலைகீழ் மட்டுமில்லை, அஞ்சல் தலையின் ஒவ்வொரு நிலைக்கும் ஒரு பொருள் உண்டாம். சொல்லவா?

 

நேராக இருந்தால் - வியாபார விஷயம். 

தலைகீழாய் இருந்தால் - காதல், தனிமை, தாபம் 

தலைப்பகுதி வலப்பக்கம் பார்த்தபடி கிடைமட்டமாக இருந்தால் - அன்பு முத்தங்கள்

தலைப்பகுதி இடப்புறம் பார்த்தபடி கிடைமட்டமாக இருந்தால் - நான் உன்னை விட்டு நீங்கவே மாட்டேன் 

மூலைவிட்டத்தை முன்னிறுத்தி அஞ்சல் தலையின் மேற்பகுதி வலப்பக்கம் பார்த்திருந்தால் - என்னைத் திருமணம் செய்துகொள்வாயா? 

அதற்கு எதிர்திசையில் அதாவது தலை இடப்பக்கம் பார்த்தபடி இருந்தால் - உன்னை மணப்பது உறுதி.

 

பாருங்க, அந்தநாளிலேயே அமெரிக்கக் காதலர்கள் அஞ்சல்தலைகளை ஒட்டுவதிலேயே சங்கேத மொழியை உருவாக்கிக் காதலித்திருக்காங்க.

 

எங்க கிளம்பிட்டீங்க? கடிதம் எழுதத்தானே? இந்த முறையில் தபால் தலைகளை ஒட்டுமுன் ஒரு விஷயத்தை ஞாபகத்தில் வச்சிக்கணும். யாருக்கு எழுதறீங்களோ அவங்களுக்கும் இந்த சங்கேத மொழி புரிஞ்சிருக்கணும். இல்லைன்னா.... முதலுக்கே மோசமாகிடும். (ஆமா, ஒரு ஸ்டாம்ப் கூட ஒழுங்கா ஒட்டத்தெரியல, இதையெல்லாம் கல்யாணம் பண்ணிகிட்டு....) 

 

இன்னும் ஒரு விஷயம், இந்திய அஞ்சல்துறை இம்மாதிரிக் கோணல்மாணலா  அஞ்சல்தலைகள் ஒட்டப்பட்டக் கடிதங்களை நிராகரிச்சிட்டா, அப்புறம் என்னைத் திட்டக்கூடாது. சரியா?

 

காதலுக்காக அஞ்சல் தலைகள் பற்றிப் பார்த்தோம். அஞ்சல் தலைகளைக் காதலிக்கிறவங்களைப் பற்றித் தெரியுமா? அஞ்சல் தலை சேமிப்பில் ஈடுபடுகிறவங்களோடு பேசிப்பாருங்க, புரியும். அஞ்சல்தலைகள் சேகரிப்பிலும், பன்னாட்டு நாணயங்கள் சேகரிப்பிலும் எனக்கும் தீராத ஆர்வம் உண்டு. கடந்த இருபத்தைந்து வருடங்களாக சேகரிக்கிறேன். மும்முரமா இல்லைன்னாலும், அவ்வப்போது கிடைப்பதை. நல்ல உற்சாகமான பொழுதுபோக்கு அது.

 

**************************************************************

நன்றி: யாஹூ செய்திகள் (ஜூலை 16, 2011)