4 April 2018

கயிற்று முனையில் அதிர்ஷ்டம்

வணக்கம் வலையுறவுகளே… சுமார் மூன்று மாதகால இடைவெளிக்குப் பிறகு, சிலபல இணையச்சிக்கல்களுக்குப் பிறகு, இப்போதுதான் வலைப்பக்கம் வர முடிந்திருக்கிறது. எழுதவேண்டியவை ஏராளமாய் உள்ளன. ஊருக்குச் சென்றுவந்த உவப்பும் பிரிவும் மாறி மாறி உளம்புகுந்து எதையும் செய்யவிடாமல் அலைக்கழித்தபடியே இருக்கிறது. அடம்பிடிக்கும் மனத்தை வடம்பிடித்து இழுத்துவருவதற்குப் போதுமானவையாய் உள்ளன சில அங்கீகாரங்களும் மகிழ்வுகளும்.  


முதலாவதாக, மெல்பேர்னிலிருந்து வெளியாகும் எதிரொலி பத்திரிகையின் பிப்ரவரி மாத இதழில்.. கயிற்றுமுனையில் அதிர்ஷ்டம் என்ற மொழிபெயர்ப்புச் சிறுகதை வெளியாகியுள்ளது. வாய்ப்பளித்த தம்பி ப.தெய்வீகன் அவர்களுக்கு நன்றி.






கயிற்று முனையில் அதிர்ஷ்டம்

இன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை, விடுமுறை தினம். இதோ கண்முன் விரிந்துகிடக்கிறது கடல்! நானும் என்னுடைய கூட்டாளியும் ஒரு மைல் தொலைவிலுள்ள இருளும் புழுக்கமும் நிறைந்த, மூச்சுமுட்டும் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து முண்டியடித்து வெளியேறி இங்கு வந்திருக்கிறோம். கடல் மட்டத்துக்கு வெகு உயரத்தில், பருவகால வானிலை மாற்றங்களால் சிதைந்துபோய், மலையுடனான தன் இறுக்கமானப் பிணைப்பை இழக்கும் தருவாயிலிருக்கும் அந்த ஆபத்தான மலையுச்சியை அடைந்திருந்தோம். கிட்டத்தட்ட எழுபது மைல்களுக்கு அப்பால், தொடுவானத்திலிருந்தபடி கதிரவன் தன் பிரம்மாண்டமான கதிர்க்கண்ணால் எங்களை வெறித்துக்கொண்டிருந்தான்.

என்னுடைய கூட்டாளியான ஃப்ராங்க் ஆஸ்திரேலியக் குடியேற்றத்துக்குப் புதியவன். கடினமான கிழக்கு மலைத்தொடர்களில் சுரங்கம் அமைத்து தங்கம் தேட விரும்பிய நான், குறைந்தபட்ச முதலீடு செய்யவும் என்னோடு இணைந்து பணியாற்றவும் கூடிய ஆள் தேடி விளம்பரம் செய்தபோது இவன் விண்ணப்பித்திருந்தான். இருவரும் கூட்டாளிகளானோம். கல்வியில் தேர்ச்சியும், நல்ல தோற்றமும் துடிப்பும் கொண்ட இருபத்து நான்கு வயது இளைஞன் அவன். உடல் உழைப்புக்குப் பழக்கப்படாதவன் என்பதோடு சுரங்கத் தொழில் பற்றியும் ஏதும் அறியாதவன். அவன் தென்னாப்பிரிக்காவின் கேப் பகுதியில் பிறந்து வளர்ந்தவன் என்பதைத் தவிர அவனைப் பற்றிய வேறெந்த முன்கதைச் சுருக்கமும் எனக்குத் தெரியாது, அதில் எனக்கு ஆர்வமும் இல்லை. எனினும் அவனுடைய நன்னடத்தையால் என்னைக் கவர்ந்துவிட்டான்.

ஃப்ராங்குக்கு சுரங்கத்தொழில் பற்றி ஓரளவு தெரியவந்து அதில் ஈடுபாடும் ஆர்வமும் வந்துவிட்டபிறகு நாங்கள் இருவரும் கடுமையாகப் பாடுபட்டோம். ஆனாலும் தங்கத்தைக் கண்ணால் பார்க்கும் அதிர்ஷ்டம் இதுவரை எங்களுக்கு வாய்க்கவில்லை. தோண்டும் இடங்களனைத்தும் உதவாக்கரைகளாக இருந்தன அல்லது நாங்கள் தேடும் அந்த அபூர்வ உலோகத்தைத் தவிர வேறு ஏதேதோ கனிமங்கள் கிடைத்தன. கடினமானதும், எரிச்சலும் சலிப்பும் ஊட்டுவதும், விரக்தி உண்டாக்குவதுமான அந்த சுரங்கப் பணியிலிருந்து விடுபட்டு இளைப்பாற இந்த மலையோரம் வீசும் தென்றலும் உப்புவாசம் நிறைந்த கடற்காற்றும் உதவின. உலகின் இன்னொரு பக்கத்தை அளாவுவது கண்ணுக்கு இதமாக இருந்தது.

நாங்கள் புகைபிடித்துக்கொண்டு வெயிலில் கிடந்தபடி பேசிக்கொண்டிருந்தோம். ஃப்ராங்க் வழக்கத்தை விடவும் அதிகமாகப் பேசிக்கொண்டிருப்பது போல் தோன்றியது. அவனுடைய கழுத்துச் சங்கிலியிலிருந்து ஒரு வெள்ளிப் பதக்கத்தை அவிழ்த்து நெடுநேரம் அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன், என்னிடம் காட்டி சொன்னான், “தென்னாப்பிரிக்காவில் எனக்கு நிச்சயிக்கப்பட்டிருக்கும் பெண் இவள்தான். என் பொருளாதார நிலைமை மோசமாக இருந்ததால் அதிர்ஷ்டத்தைத் தேடி இங்கு வந்தேன். கூடிய விரைவில் திரும்பிப்போய் அவளைத் திருமணம் செய்துகொள்ளப் போகிறேன். இதுவரை அதிர்ஷ்டத்தின் அறிகுறி இல்லைதான். ஆனாலும் எனக்குத் தெரியும், எல்லாம் நம் நேரத்தைப் பொறுத்தது. இங்கு சுரங்கத்தொழிலில் ஈடுபட்டால் எதிர்காலம் சிறப்பாய் அமையும் என்று எனக்கு சோதிடம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.”

அந்தப் பெண்ணின் முகம் மிகவும் அழகாக இருந்தது. கருங்கூந்தலும் கருவிழிகளும் கொண்டு கூந்தலில் ரோஜா மலர்களைச் சூடி புன்னகையை இதழ்களில் தேக்கியிருந்தாள்.

அவள் எனக்காக காத்திருப்பாள். ஆனால் அதிக நாட்கள் ஆகாது என்று நினைக்கிறேன். என்னுடைய அதிர்ஷ்டம் வந்துகொண்டே இருக்கிறது. முந்நூறு டாலர்களை சம்பாதித்துக் கொண்டுவந்து காட்டினால் போதும், என் மகளை உனக்குத் தருவேன் என்று அவளுடைய அப்பா எனக்கு உறுதியளித்துள்ளார்.” 

எதனால் உன்னுடைய அதிர்ஷ்டத்தைக் குறித்து இவ்வளவு நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறாய், ஃப்ராங்க்?” நான் கேட்டேன்.

நான் சிறுவனாயிருந்தபோது சுவாசியில் மிகப்பிரபலமான தீர்க்கதரிசி ஒருவர் இருந்தார். எங்களைப் போன்ற பழங்குடி இனத்தவர்க்கு மட்டுமல்ல, வெள்ளைக்காரர்களுக்கும் அவர் சோதிடம் கணிப்பார். அவருடைய தீர்க்கதரிசனம் எப்போதும் பலிக்கும். என்னுடைய இருபத்தி நான்காவது வயதில் முற்றிலும் புதியதொரு நாட்டுக்குப் போவேன் என்றும் அங்கு மிகுந்த துயரங்களை அனுபவித்தாலும் கயிற்றின் முனையில் என் அதிர்ஷ்டத்தைக் கண்டடைவேன் என்றும் அவர் சொன்னார்.” 

அவருடைய அந்த வாக்குக்கு பல அர்த்தம் இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. அந்த மந்திரவாதி இன்னும் தெளிவாக தன் கணிப்பை சொல்லியிருக்கலாம்.” நான் சிரித்தேன்.

இவ்வளவு சொன்னது போதாதென்று நினைக்கிறாயா? இன்னும் வேறென்ன சொல்லியிருக்கவேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறாய்? தெளிவாகத்தானே சொல்லியிருக்கிறார். இது ஒரு புதிய நாடு. அவர் கயிறு என்று குறிப்பிட்டது நாம் சுரங்கக்குழிக்குள் இறங்கும் கயிற்றைக் குறிக்காது என்று எப்படி சொல்லமுடியும்? ஆனால்அடுத்த வாரம் எனக்கு இருபத்தைந்து வயது ஆகிவிடுமே. என் நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் எல்லோருமே என்னுடைய அதிர்ஷ்டத்தை தங்கச்சுரங்கத்தில் தேடுவதுதான் சரி என்றார்கள். அதனால்தான் நான் ஆஸ்திரேலியாவுக்கே வந்தேன்.” அவன் படபடத்தான்.

சரி, சரி.” நான் அவனை அமைதிப்படுத்தினேன். “அந்த மாந்திரீகரின் வார்த்தைகள் புதிர் நிரம்பியதாய் எனக்குத் தோன்றினாலும், உனக்கு அவர் சொன்னபடியே அதிர்ஷ்டம் விரைவிலேயே வாய்க்கும் என்று நம்புவோம்.

ராட்சஸ பெரணிகள் சூழ்ந்த இருண்ட பள்ளத்தாக்கில் உள்ள எங்களுடைய இருப்பிடத்துக்குத் திரும்ப ஆயத்தமானோம். பெரிய பெரிய முட்களுடைய கொடிகளும் மரங்களும் அடர்ந்த புதர் சூழ்ந்த மலையடிவாரத்தை நோக்கி இறங்கிக்கொண்டிருந்தோம். கயிற்றின் முனையில் கிடைக்கவிருக்கும் அதிர்ஷ்டம் குறித்த ஃப்ராங்க்கின் உறுதியான நம்பிக்கையைக் குலைக்க விரும்பாமல் விலகியிருந்தேன். என்னுடைய ஆர்வக்கோளாறுகள் பிறருடைய பரிகாசத்துக்கு ஆளான சந்தர்ப்பங்களிலிருந்து, அடுத்தவருடைய எண்ணங்களுக்கு மதிப்பளிக்கவேண்டுமென்பதை நான் கற்றிருந்தேன். ஒரு விஷயம், முழு மூடத்தனம் என்று தெரிந்தாலும் கூட அதைக் கண்டு ஒருபோதும் கெக்கலிப்பதில்லை

கடைசியாக நாங்கள் இறக்கிய சுரங்க ஏற்றங்கால் கிட்டத்தட்ட இருபத்தைந்து அடி ஆழத்திற்கு இறக்கப்பட்டிருந்தது. கடினமான படிகப்பாறை என்பதால் உளிகள் கொண்டு பிளந்தும் அங்கும் இங்கும் வெடிவைத்துத் தகர்த்தும்தான் சுரங்கப் பள்ளத்தைத் தோண்ட வேண்டியிருந்தது. இயற்கை சீற்றங்களும், போதுமான கையிருப்பு இல்லாமையும் எங்கள் பணியில் பின்னடைவு ஏற்படுத்தின. இதற்குமேலும் அந்த இடத்தைத் தோண்டிக்கொண்டிருப்பதில் பயனேதும் இல்லையெனத் தோன்றியது. தோண்டுமிடம் எல்லாம் தாமிரம், துத்தநாகம், செம்பு, இரும்பு, கோபால்ட், கரி போன்ற அரை டஜன் கனிமங்களின் இருப்புதான் கண்டறியப்பட்டது. சொல்லப்போனால் சமவெளிப் பிரதேசத்துக்கும் கடற்பகுதிக்கும் இடைப்பட்ட அந்த இடத்தில் தங்கம் தவிர்த்த ஏராளமான கனிமவளங்கள் நிறைந்திருந்தன. எதிர்கால நிச்சயத்தன்மையற்ற சூழலில் பணியாற்றவேண்டிய நிர்ப்பந்தம்!

திங்கட்கிழமையன்று மாலை சுரங்கப்பள்ளத்துள் மிகவும் கடினமாயிருந்த ஓரத்தில் வெடி வைத்தோம். பிறகு உள்ளிறங்கிய ஃப்ராங்க் கத்துவது மேலே எனக்குக் கேட்டது. “எனக்கு அதிர்ஷ்டம் அடித்துவிட்டது. எனக்கு அதிர்ஷ்டம் அடித்துவிட்டது.. எனக்கு அதிர்ஷ்டம் அடித்துவிட்டது!” மின்னற்பொழுதில் நானும் கயிற்றைப் பிடித்து சுரங்கப்பள்ளத்தின் உள்ளே இறங்கினேன். ஒரு நிமிடம் என் கண்களையே என்னால் நம்பமுடியவில்லை. ஃப்ராங்கின் கூச்சலுக்கான காரணம் விளங்கியது. வெடியால் தகர்க்கப்பட்டு சிதறிக் கிடந்த மஞ்சள் நிற உலோகக் கட்டிகளும் துகள்களும் மெழுகுவர்த்தியின் மங்கிய ஒளியில் தகதகவென்று மின்னிக்கொண்டிருந்தன.

அனுபவமிக்க சுரங்கத்தொழிலாளியான எனக்கு சட்டென்று ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது. ‘கத்துக்குட்டிகளின் தங்கம்என்று குறிப்பிடப்படும் ஆர்சனோபைரைட்டாக இருக்குமோ என்ற ஐயத்துடன் ஒரு கட்டியைக் கையிலெடுத்துப் பார்த்தேன். சந்தேகம் உறுதியானது. இரும்பு, உள்ளியம், கந்தகம் கலந்த மஞ்சள் நிற கனிமம் அது. கடினமாகவும் கனமாகவும் சூரிய வெளிச்சத்தில் பித்தளை போன்றதுமான அந்த உலோகம் அனுபவமில்லாத பல புதிய சுரங்கப்பணியாளர்களை ஏமாற்றியிருக்கிறது. பளபளக்கும் கனச்சதுர, முப்பட்டக வடிவங்களிலான அவ்வுலோகக் கட்டிகள், ஃப்ராங்கின் காலடியில் ஒரு பெருங்குவியலாய்க் குவித்துவைக்கப்பட்டிருந்தன. இவ்வளவு அதிக அளவிலான ஆர்சனோபைரைட் உலோகத்தைவேறெந்த உலோகக் கலப்புமில்லாத தூய நிலையில் இதுவரை நான் கண்டதே இல்லை. மிகச்சரியாக அவ்வுலோகத்தின் இருப்பு ஏராளமாய் இருந்த இடத்தில் வெடிவைத்துப் பிளந்திருக்கிறோம்.

இதை எடுத்துச்சொல்லி விளக்கலாம் என்று நான் ஃப்ராங்க்கைப் பார்த்தேன். அவனிருந்த நிலையைக் கண்டு மவுனித்து அமைதியானேன். அவன் முழந்தாளிட்டு, பசித்த நாய் எலும்புத்துண்டைக் கவ்வுவது போல், பரபரத்தபடி, தனக்குத்தானே பிதற்றிக்கொண்டும் முணுமுணுத்துக் கொண்டும் வெறியுடனும் வேகவேகமாகவும், தான் அணிந்திருந்த கால்சட்டை மற்றும் மேற்சட்டையின் பாக்கெட்டுகளை அந்த உபயோகமற்ற குப்பைக்கற்களால் நிரப்பிக்கொண்டிருந்தான்.

இது எல்லாம் என்னுடையது. எனக்கே எனக்கு!” அவன் சொன்னது எனக்குக் கேட்டது. “இனி யாரும் என்னைப் பார்த்து சிரிப்பார்களா என்ன? இவை எல்லாம் என்னுடையது. எல்லாமே என்னுடையதுடன் கணக்கில் தங்கம்..தங்கம்தங்கம்!”

நான் மெதுவாக அவனுடைய தோளைத் தொட்டேன்.

இது என்னுடையதுஅவன் பயங்கரமாய் என்னை வெறித்தபடி கத்தினான்.

எல்லாமே என்னுடையது. நான் மட்டும் உன்னுடன் சேர்ந்து வேலை செய்யாதிருந்தால் உன்னால் இந்த தங்கத்தை எந்த ஜென்மத்திலும் கண்டுபிடித்திருக்க முடியாது. நேற்று என்னுடைய அதிர்ஷ்டத்தைப் பற்றி சொல்லும்போது நீ என்னைக் கேலி செய்தாய்.. எனக்குத் தெரியும். இப்போது யார் என்னைப் பார்த்து சிரிக்கப்போகிறார்கள்?”

சந்தேகமில்லாமல் இவை எல்லாமே உன்னுடையவைதான். தாராளமாக நீயே எடுத்துக்கொள் நண்பனே. ஆனால் இந்தப் பொருள் கிடைத்ததற்காக அளவுகடந்த மகிழ்வில் உணர்ச்சிவசப்படாதே.”

சட்டென்று பலமாய்ச் சிரித்துவிட்டு எழுந்தான். கையில் இருந்த சிலவற்றைக் கீழே போட்டுவிட்டு என்னருகில் வந்து சொன்னான், “இவ்வளவு தங்கத்தையும் ஒரே இடத்தில் பார்க்கவும் எனக்கு தலைகால் புரியவில்லை. திடீரென்று என்னவோ ஆகிவிட்டது. ஆனால் உன்னால் எப்படி இவ்வளவு நிதானமாக இருக்கமுடிகிறது என்று எனக்கு வியப்பாக உள்ளது. எனக்கு இந்தப்பள்ளத்தை விட்டு மேலே சென்று கொஞ்சம் சுத்தமான வெளிக்காற்றை சுவாசித்துவரவேண்டும் போல் உள்ளது.”

சட்டைப்பைகளின் கனத்த பாரம் தாங்காமல் தள்ளாடியபடி கவட்டுநடை நடந்துவந்தான். நான் அவனுக்குக் கை கொடுத்து வாளியில் உட்கார உதவினேன். அவன் வெளிறித் தளர்ந்துபோயிருந்தான். அவனுடைய பார்வையில் தெரிந்த வெறியும், குரூரமும் அவன் இன்னும் என்னை நம்பவில்லை என்று உணர்த்தியது. இப்போது அவனிருக்கும் மனநிலையில் என்னை நம்புவது கடினம் என்று எனக்கும் உறுதியாகத் தோன்றியது. தள்ளாடிக்கொண்டே அவனுடைய கூடாரத்துக்குச் செல்லும் வழியில் தன் சட்டைப்பையிலிருந்து ஒரு கட்டியை எடுத்து, தன் உதட்டருகில் வைத்து ஏதோ முணுமுணுத்துவிட்டு அவநம்பிக்கையும் அதீத சந்தேகமுமாக என்மீது தன் பார்வையைப் பதித்தான்

இருட்டியபிறகு இரவுணவுக்கென்று வெளியே வந்தவன், எதுவும் உண்ணவில்லை. அவனை இந்த இருட்டில் மறுபடியும் சுரங்கப் பள்ளத்துக்குள் போகவேண்டாம் என்று வலியுறுத்திச்சொல்ல சங்கடமாக இருந்தது. கொஞ்சநேரம் அவன் நிலையற்றுத் தவித்தபடியிருந்தான். பிறகு அவனுடைய எதிர்காலம் பற்றியும் இந்தப்பணத்தைக் கொண்டு அவன் என்னென்ன செய்யவிருக்கிறான் என்பதையும் சொல்லி மனக்கோட்டைகள் கட்டிக்கொண்டிருந்தான். அவற்றைக் கேட்கையில் எனக்கு மிகவும் வேதனையாக இருந்தது. இப்போதாவது அவனிடம் உண்மையைச் சொல்லிவிடலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் அவன் கண்களில் இதுவரை என்னிடம் தென்படாத அந்தக் கள்ளப்பார்வையையும் மஞ்சள் உலோகம் நிறைந்த சட்டைப்பையை மார்போடு இறுக்கி அணைத்திருக்கும் நடுங்கும் கரங்களையும் பார்த்த பிறகு, இதைப்பற்றி காலையில் பேசிக்கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தேன். தங்கக் காய்ச்சலால் பீடிக்கப்பட்டது மட்டுமல்லாது, கூடவே பேராசையும் வஞ்சகமும் நெஞ்சத்தில் புகுந்து அவனை சீரழிவுக்கு இட்டுச் செல்வதை என்னால் கண்கூடாகப் பார்க்க முடிந்தது

அவன் விரைவாகவே அவனுடைய கூடாரத்துக்குத் திரும்பிவிட்டான். நான் என் கூடாரத்துக்கு வெளியே அணைந்துகொண்டிருக்கும் கணப்பின் அருகில் தனியே அமர்ந்திருந்தேன். பலநாட்களுக்குப் பிறகு முதன்முறையாக என்னுடைய கற்பனாத்திறன் பலமாக விரிந்து என்னை பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தது. இதுபோன்ற மனநிலைகளின் போது இருப்பதைப் போலவே அன்றைய இரவுப் பொழுதும் மிக அமைதியாக நிச்சலனத்துடன் இருந்தது. நான் உட்கார்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து ஃப்ராங்கின் கூடாரத்தைப் பார்க்கமுடியவில்லை. ஆனால் எனக்குத் தெரியும், அவன் அங்குதான் இருப்பான். தன்னுடைய பொக்கிஷத்தைப் பேரார்வத்துடன் பார்வையிட்டபடி, அந்த போலி தங்கத்தைக் கொண்டு புதிய புதிய திட்டங்களை வகுத்தபடி, பேராசை, வஞ்சகப் பேய்களை உள்ளுக்குள் உலவவிட்டபடி அவன் அங்குதான் அமர்ந்திருப்பான் என்று எனக்குத் தெரியும். விண்ணோக்கி செங்குத்தாய் எழும்பியிருந்த மலைச்சரிவுகளின் இடையிலிருந்த இருள் சூழ்ந்த ஆழமான பள்ளத்தாக்கிலும் அதில் காணுமிடமெங்கும் காட்சியளிக்கும் நசநசப்பான அடர்வனத்திலும் நிலவிய நிசப்தம் ஏதோ ஒரு அசம்பாவிதம் நிகழ்வதற்கான அறிகுறியை எனக்குள் தோற்றுவித்தது.

மலையுச்சிகளுக்கு மேலே ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்த தேய்பிறை நிலவின் ஒளியில் நிழல்கள் யாவும் விசித்திரமாகவும் விநோதமாகவும் காட்சியளித்துக் கொண்டிருந்தன. சவ ஊர்வலத்தைப் போல் தோற்றமளித்த பெரணி மரங்களின் நிழல்கள் என்னைப் பார்த்து அர்த்தத்துடன் தலையசைப்பதைப் போன்றிருந்தது. தூரத்தில் தெரிந்த எங்கள் சுரங்கப்பள்ளத்து மண்மேடையும், பளபளக்கும் ஏற்றங்காலும் அருகிலிருந்த குத்துமுட்புதர்களும் நிலவொளியில் சவப்பெட்டியை சில மனிதர்கள் கல்லறைக்குழிக்குள் இறக்குவதைப் போன்றிருந்தது. அந்த இரவுநேரக் காற்றில் கலந்துவந்த அழுகிய இலைதழைகளின் நாற்றம் பிணநாற்றத்தைப் போல் துர்வாடை வீசியது. இப்படியே போனால் நானும் கூடியவிரைவில் என் நண்பனைப் போல மோசமான மனநிலையை அடைந்துவிடுவேன் என்று தோன்ற, நான் எழுந்து கணப்பை அணைத்துவிட்டு உள்ளே சென்றேன். ஃப்ராங்க்கின் பார்வையில் தெரிந்த கபடமும் வெறியும் நினைவுக்கு வந்ததும் மறக்காமல் என்னுடைய கைத்துப்பாக்கியை எடுத்து என் தலையணைக்கடியில் வைத்துக்கொண்டேன்.

விடியலின் அறிகுறி தெரியவும் கெட்டிலில் தண்ணீரை சூடுபடுத்திவிட்டு ஃப்ராங்கை அழைத்தேன். எப்போதும் அவன்தான் முதலில் எழுவான். அன்று அவனிடமிருந்து பதில் எதுவும் வராமல் போகவே அவனுடைய கூடாரத்தை நோக்கிச் சென்றேன். அவன் அங்கு இல்லை. நான் சுரங்கப் பள்ளத்தை நோக்கி ஓடினேன். மண்மேட்டில் நேற்று நான் வைத்த இடத்திலேயே தோல்வாளி இருந்தது. ஆனால் நீள்சகடையிலிருந்து கயிறு சுரங்கப்பள்ளத்துள் கிட்டத்தட்ட பத்துப் பன்னிரண்டு அடி ஆழத்துக்கு விறைப்பாய்த் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. சகடை உருளாமலிருக்கும்பொருட்டு கைப்பிடிக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்த முட்டுக்கட்டை இடத்தை விட்டு பிசகியிருப்பதிலிருந்தே அதை என்னால் அறிந்துகொள்ள முடிந்தது. உள்ளே கூர்ந்து நோக்கி உரத்தக் குரல் கொடுத்தேன். அதிகாலையின் இருள் இன்னும் விலகவில்லை என்பதால் உள்ளே எதையும் என்னால் பார்க்க இயலவில்லை. என் குரல் மட்டும் எதிரொலித்துத் திரும்பி வந்தது. நான் கைப்பிடியை எதிர்த்திசையில் சுழற்றி கயிற்றை மேலே இழுக்க முயன்றேன். முடியவில்லை. அங்குலமும் நகர முடியாதபடிக்கு கனமான எதனோடோ கட்டப்பட்டிருந்தது அது. பாரத்தை மேலே இழுக்க முயன்று தோற்றுக் களைத்துச் சோர்ந்தேன்.

பொழுது நன்றாக விடியும்வரையில் காத்திருக்கலானேன். லேசாக புலர்ந்து மங்கலான வெளிச்சம் பரவிய நிலையில் உள்ளே ஒரு மனிதனின் தோள்கள் கண்ணுக்குப் புலனாயின. ஒருபக்கமாய்  சாய்ந்த நிலையில் நிலைகுத்திய விழிகளுடன் பயங்கரமான கோரமுகம் ஒன்றும் தென்பட்டது. கயிற்றின் நுனியிலிருந்த இரும்புக் கொக்கி அவனது கழுத்தில் ஆழமாய்க் குத்தி வெளிப்பட்டிருந்தது.  

அடப்பாவமே! ஃப்ராங்க்கின் அதிர்ஷ்டம் அளவுகடந்து தன்னை நிரூபித்துக்கொண்டுவிட்டது. எனக்கு அடிக்கடி அந்த புதிரான தீர்க்கதரிசனம் பற்றிய சிந்தனை எழுந்தவாறே இருந்தது. ஒருவேளை மரணம்தான் அவனது அதிர்ஷ்டமா? ஆதாயமற்ற உழைப்பும் கடுமையான இடர்ப்பாடுகளும் நிறைந்த வாழ்க்கைப் போராட்டத்தில் ஒரு மனிதனுக்கு அதிர்ஷ்டத்தைத் தருவது மரணம் மட்டும்தானோ? அந்த முதிய தீர்க்கதரிசி சொன்னது சரிதானோ?

*****
மூலக்கதை (ஆங்கிலம்) – Frank’s Fortune
மூலக்கதையாசிரியர் – John Arthur Barry (1850 - 1911)
தமிழாக்கம்கீதா மதிவாணன்



15 January 2018

உங்களிடம் சில வார்த்தைகள்.. கேட்டால் கேளுங்கள்..




நம் மனம்தான் நமக்கு உற்ற நட்பும் பகையும். அதை நம்மோடு இணக்கமாய்ப் பேணுவதற்கே நாம் இன்னும் கற்றபாடில்லை. இந்த லட்சணத்தில் எங்கே மற்றவர்களுக்கு அறிவுரை சொல்வது? அதையும் மீறி நாம் ஒருவருக்கொருவர் அறிவுரைகளை அள்ளி வழங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம். இதோ இப்போதும் கேட்டால் கேளுங்க என்று அறிவுரை வழங்க வந்துவிட்டேன், துணைக்கு கண்ணதாசனின் வரிகளையும் அழைத்துக்கொண்டு.

பரமசிவன் கழுத்திலிருந்து பாம்பு கேட்டது கருடா சௌக்கியமா..
யாரும் இருக்குமிடத்தில் இருந்துகொண்டால் எல்லாம் சௌக்யமே
கருடன் சொன்னது.. அதில் அர்த்தம் உள்ளது

யாரும் எதுவும் இருக்குமிடத்தில் இருந்தால்தான் சிறப்பு. அது சொற்களுக்கும் பெரிதும் பொருந்தும். வாய்க்குள் இருக்கவேண்டியவை வெளியில் குதித்துவிட்டாலோ, வெளிப்பட வேண்டியவை வாய்க்குள் தேங்கிக் கிடந்தாலோ மதிப்பிழந்துபோதல் நிச்சயம். தேவைப்படும் சொற்களுக்கே இந்நிலை என்றால் தேவைப்படாத அறிவுரைகளுக்கு? கேட்கவிரும்பாத செவிகளுக்குள் செலுத்தப்படும் அறிவுரைகள், செவிடன் காதில் சங்கூதுவது போல விரயம் என்று அறிந்திருந்தாலும் ஊதுற சங்கை ஊதிவைப்போம் என்ற எண்ணத்தில்தான் பல அறிவுரைகள் ஓதப்பட்டுவருகின்றன.




அறிவுரைகள் அவசியப்படுவோர்க்குக் கூட நேரடியாக அறிவுரைகள் சொன்னால் பிடிக்காது. நம்மைப் போன்ற படைப்பாளிகளுக்கு இருக்கவே இருக்கின்றன கதைகளும் கவிதைகளும். அவற்றின் வாயிலாக சொல்ல வேண்டியவற்றை சொல்வது ஒருவகையில் வசதியும் கூட. என் பிள்ளைகள் சிறுகுழந்தைகளாக இருக்கும்போதும் இந்த யுத்திதான் பெரிதும் கைகொடுத்தது. அவர்கள் தவறு செய்யும்போது நேரடியாக கண்டிக்காமல் அறிவுரை சொல்லாமல் கதைகள் மூலம் திருத்தினேன். இவர்கள் செய்யும் தவறுகளை கதையில் வரும் குழந்தைகள் செய்வதாகச் சொல்லி, அதனால் ஏற்படும் ஆபத்தான விளைவுகளால் குழந்தைகள் மனந்திருந்துவது போல கதைகளை உருவாக்கிச் சொல்வேன். நேரடியாக அறிவுரை சொல்வதை விடவும் கதைகள் மூலம் சொல்வதில் பலன் அதிகமாக இருந்தது.


சொல்லென்றும் மொழியென்றும் பொருளென்றும் இல்லை
பொருளென்றும் இல்லை..
சொல்லாத சொல்லுக்கு விலையேதும் இல்லை
விலையேதும் இல்லை…

என்னைக் கேட்டால் சொல்லாத சொல்லுக்கும் விலை உண்டு என்றுதான் சொல்வேன். ஆம் என்பதை அழுத்தமாய் ஆமோதிக்கும் அதே சமயம், இல்லை என்பதையும் வாய்திறந்து மறுக்கத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். பயம், தயக்கம், கூச்சம், முகத்தாட்சண்யம், நாகரிகம், இங்கிதம் இன்னபிற காரணங்களால் நமக்கு உடன்பாடற்றவற்றை மறுக்கத் துணியாமல் பல இன்னல்களுக்கு ஆளாகிறோம். சிலர் தங்கள் எதிர்ப்பைக் காட்ட மௌனம் காப்பதுண்டு. மௌனம் எந்தக்காலத்திலும் நம் எதிர்ப்பை பதிவு செய்யாது. மௌனம் சம்மதம் என்ற பொதுவிதியின்படி எதிராளிக்கு சாதகமாகவே எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

பிரச்சனைகள் இல்லாத வாழ்க்கை அமையவேண்டும் என்றுதான் நாம் அனைவருமே ஆசைப்படுகிறோம். ஆனால் அமைகிறதா? பிரச்சனை மேல் பிரச்சனை என்றுதானே வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டோ நகர்ந்துகொண்டோ இருக்கிறது? சிலர் தம் பிரச்சனை மட்டுமல்லாது அடுத்தவர் பிரச்சனைகளையும் அடித்துப்பிடித்து வாங்கி தங்கள் தோள்களில் போட்டுக்கொண்டு அல்லாடுவார்கள். இன்பமோ, துன்பமோ அவரவர் வாழ்க்கையை அவரவர் வாழ்வதுதானே நியாயம்.


உனக்கும் கீழே உள்ளவர் கோடி
நினைத்துப் பார்த்து நிம்மதி நாடு

கண்ணதாசனின் இவ்வரிகளில் பலருக்கும் உடன்பாடு இருப்பதில்லை. ஆனால் இவ்வரிகளை நான் பாசிடிவாகவே பார்க்கிறேன். நமக்கும் கீழே இருப்பவனோடு ஒப்பிட்டு நம் நிலைமை அவனை விடவும் மேல் என்று மகிழ்வது என்ன மாதிரியான சாடிஸ்டிக் மனோநிலை என்று பலர் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன். வரிகளை உற்றுக்கவனியுங்கள். அது மகிழ்ச்சி அடையச்சொல்லவில்லை. நிம்மதி நாடச்சொல்கிறது. கண்முன் ஒரு விபத்து நடக்கிறது. ஐயோ என்று பதறுகிறோம். யாருக்கும் அடிபடவில்லை என்று தெரிந்ததும் உள்ளுக்குள் ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு பரவுமோ.. அப்படியான நிம்மதிதான் அது. ஓட்டுவீட்டில் வசிப்பவனுக்கு பங்களாவாசியைப் போல வாழ ஆசை வருவதில் தவறில்லை. ஆசைகள் தானே முன்னேற்றம் என்னும் இலக்கு நோக்கி நம்மை நெம்பித்தள்ளும் நெம்புகோல்கள். இலக்கை அடைவதற்கான முயற்சியில் இறங்குவதை விட்டுவிட்டு பணக்காரனைப் பார்த்து ஏங்கித்தவிப்பதிலேயே தனக்குக் கிடைத்திருக்கிற வாழ்க்கையின் அருமை தெரியாமல் வீணடித்துக் கொள்பவர்களுக்கான அறிவுரையாகவும் கொள்ளலாம். எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்கிறது என்று வெம்பி உச்சபட்ச தாழ்வுணர்வில் புழுங்கித்தவிக்கும் உள்ளங்களை ஆசுவாசப்படுத்தும் ஆறுதலுரையாகவும் இருக்கலாம். உன்னிலும் மேலானவனைப் பார்த்து பொருமிக் கொண்டிராமல் உன்னிலும் கீழான நிலையில் வாழ்பவனைப் பார்த்து அவன் நிலையை விடவும் என் நிலை பரவாயில்லை என்று நினைத்து, கிடைத்திருக்கிற வாழ்க்கையை நல்லபடியா வாழ் என்பதை சாடிஸமாக என்னால் நினைக்க முடியவில்லை. அடுத்தவன் வாழ்க்கை குறித்த பொருமல், பொறாமை போன்ற கண்பட்டைகளைக் கழட்டினால்தான் சொந்த வாழ்க்கையில் முன்னேறுவதற்கான படிக்கட்டுகள் புலப்படும்.

நம்மை வருத்தும் துயரிலிருந்து, நம்மை நாமே உந்தி வெளிக்கொணர ஒரு மனோவசிய மந்திரம் அவசியம் தேவை. கிட்டத்தட்ட இருகோடுகள் தத்துவம் போல், நடந்த துயரோடு நடக்காத ஆனால் நடக்க சாத்தியமுள்ள பெருந்துயர் ஒன்றைப் பக்கத்தில் இருத்தி, ஒப்பிட்டு நிம்மதி அடைவதும் அழகானதொரு மனச்சமாதானம்.


Happiness is found along the way, not at the end of the road என்பது அடிக்கடி என் நினைவுக்கு வரும் பொன்மொழி. வாழ்க்கையில் இலட்சியங்கள் அவசியம். ஆனால் இலட்சியங்களை அடைவது மட்டுமே வாழ்க்கை என்றாகிவிடக்கூடாது. தங்கத்தைத் தேடி அலைபவன் வழியில் தென்படும் வைரங்களையும் வைடூரியங்களையும் புறக்கணிப்பது எவ்வளவு பேதைமையோ அவ்வளவு பேதைமை வாழ்க்கையின் பெரும் இலட்சியங்களின் பொருட்டு சின்னச்சின்ன சந்தோஷங்களைத் தொலைப்பது. அன்றலர்ந்த மலர், அழகிய வானவில், பஞ்சாரத்துக் கோழிக்குஞ்சுகள், சடசடக்கும் மழைத்தூறல், மழை கிளர்த்தும் மண்வாசனை, மழலையின் குழறுமொழி, குழந்தைகள் குறும்பு, இளந்தம்பதியர் இணக்கம், மனந்தொடும் மெல்லிசை, ரசனைக்குரிய திரைப்படம், வாசனை மாறா புதுப்புத்தகம், சிறகு கோதும் சிறுபறவை, சரசரக்கும் அரசிலைகள், காற்றசையும் கொடி, கால் நனைக்கும் அலை, குடும்ப ஒன்றுகூடல், கூடத்து விருந்து, ஒரு குறும்பயணம், தோளணைக்கும் தோழமை, ஆசீர்வதிக்கும் முதுகரம், அறியா முகத்தரும்பும் புன்னகை என நம் வாழ்வில் எவ்வளவு பெரிய வேதனையையும் கணநேரம் மறக்கச் செய்துவிடும் மகிழ்தருணங்கள் எத்தனையோ உண்டல்லவா?

(மதுரைத்தமிழன் ஆரம்பித்த இத்தொடர்பதிவினைத் தொடருமாறு தோழி இளமதி விடுத்த அழைப்பின் பேரில் எழுதப்பட்டது.)

சில நாட்களாக வலைப்பக்கம் வராமையால் யார் தொடர்ந்திருக்கிறார்கள் யார் தொடரவில்லை என்று தெரியவில்லை. அதனால் யாரையும் இங்கே குறிப்பிடவில்லை. இதுவரை எழுதாதவர்கள்  இனிதே தொடரலாம். 

8 January 2018

பூக்கள் அறிவோம் (31-40)

பூக்கள் அறிவோம் தொடரும் சிறு இடைவேளைக்குப் பிறகு இனிதே மலர்ந்து மணம் வீச வருகிறது. 

31- லாவண்டர் 

Lavender (lavandula)






லாவண்டர் வண்ணமும் வாசமும் உலகப்பிரசித்தி பெற்றவை. லாவண்டர் எண்ணெய் தயாரிப்புக்காகவே லாவண்டர் செடிகள் பெரும்பரப்பளவில் பயிரிடப்படுகின்றன. எண்ணெய் தயாரிப்பில் பூக்களை விடவும் மொட்டுகளுக்கே பங்கு அதிகம். சோப்புகள், நறுமணத்தைலங்கள், அழகுசாதனப்பொருட்கள் மட்டுமல்லாது மருந்துகள் தயாரிக்கவும் லாவண்டர் எண்ணெய் உதவுகிறது. லாவண்டர் எண்ணெய் நல்லதொரு கொசுவிரட்டியும் கூட. உலரவைத்த லாவண்டர் பூக்களும் மொட்டுகளும் இலைகளும் உணவில் வாசமும் ருசியும் கூட்டவும், தேநீர் தயாரிக்கவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. லாவண்டர் மலர்த்தேனுக்கு உலகச்சந்தையில் மதிப்பு அதிகம். லாவண்டர் இனத்தில் சுமார் 47 வகைகள் உள்ளன. லாவண்டர் பூக்கள் உயர்த்தட்டு மக்களுக்கு மட்டுமே உரியதாயிருந்திருக்கிறது என்பதற்கு ஒரு சான்று. ரோமானியர் காலத்தில் ஒரு பவுண்டு (450 கிராம்) எடையுள்ள லாவண்டர் பூக்கள் நூறு வெள்ளிக்காசுகளுக்கு விற்கப்பட்டனவாம். அந்நாளைய நிலவரப்படி நூறு வெள்ளிக்காசுகள் என்பது ஒரு விவசாயக்கூலியின் மாத வருமானம் அல்லது ஒரு முடிதிருத்துபவரின் ஐம்பது முடிதிருத்தலுக்கான கூலியாம்.

32 - தேயிலைப்பூ  

Camellia sinensis




இலை பிரபலமான அளவுக்கு இந்தப் பூ பிரபலமில்லை. நித்தமும் காலையும் மாலையும் நமக்குப் புத்துணர்ச்சி கூட்டும் தேநீர் இந்தப் பூமரத்தின் இலைகளிலிருந்துதான் கிடைக்கிறது. தேயிலை மரம் என்கிறாயே.. செடியிலிருந்துதானே இலைகளைப் பறிக்கிறார்கள்.. எத்தனை சினிமா பார்த்திருக்கிறோம்.. எத்தனை தேயிலைத் தோட்டங்கள் பார்த்திருக்கிறோம்.. என்று வியப்பாக இருக்கிறதா.. தேயிலைக்கென்று வளர்க்கப்படும் தேயிலைத் தோட்டங்களில் தேயிலைக்கொழுந்துகளைப் பறிப்பதற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட அளவோடு குத்துச்செடிகளாகவே வைத்திருக்கிறோம். வளரவிட்டால் இப்படிதான் மரமாகிப் பூப்பூக்கும். சுமார் 300-க்கும் மேற்பட்ட கமேலியா வகையுள் முக்கியமான ஒன்று இது. இதன் தாயகம் சீனா என்பதால்தான் இதற்கு Camellia sinensis என்று பெயர். Sinensis என்றால் லத்தீன் மொழியில் சீனாவிலிருந்து என்று அர்த்தமாம். இதன் விதைகளிலிருந்து எடுக்கப்படும் எண்ணெய் சமையலில் ருசியும் மணமும் சேர்க்கப் பயன்படுகிறது.


33 - ரோஸ்மேரி 

rosemary




சமையலில் சுவையும் மணமும் கூட்டப் பயன்படுத்தப்படும் மூலிகைகளுள் ரோஸ்மேரி முக்கியமானது. மத்தியதரைக்கடல் பகுதியைத் தாயகமாகக் கொண்ட இது வறட்சியையும் தாங்கி வளரும் தன்மையுடையது. நன்னீர் கிடைக்காதபோது கடல்நீரின் ஈரப்பத்த்தை உள்வாங்கி வளரக்கூடியது என்பதால் கடல்துளி என்ற பொருளில் rosemary எனப்படுகிறது. லத்தீன் மொழியில் Ros என்பது துளியையும் marinus என்பது கடலையும் குறிக்கிறது.

ரோஸ்மேரி என்ற பெயர்வந்த கதை ஒன்று உள்ளது. ஆதியில் ரோஸ்மேரிப்பூக்கள் வெள்ளை நிறத்தில்தான் இருந்தனவாம். ஒருமுறை மேரிமாதா ஓய்வெடுக்கையில் அவரது நீலவண்ண ஆடை அப்புதரை மூடியதால் வெள்ளைப் பூக்கள் எல்லாம் நீலப்பூக்களாக மாறிவிட்டனவாம். அதனால்தான் இச்செடிக்கு மேரியின் ரோஜா (rose of mary) என்ற பெயர் ஏற்பட்டதாம். பண்டைக்காலத்தில் கிரேக்கர், எகிப்தியர், ரோமானியர்கள் யாவருக்கும் ரோஸ்மேரி புனிதச்செடியாக இருந்திருக்கிறது. இப்போதும் வெள்ளைநிறப் பூக்கள் பூக்கும் ரோஸ்மேரி வகை உள்ளது.

ரோஸ்மேரி செடியின் சிறுதண்டையும் கிள்ளி நட்டுவைத்தாலும் நன்கு வளரக்கூடியது. ரோஸ்மேரி இலைகள் அசைவ உணவில் வாசமும் சுவையும் கூட்டுவதற்காக சேர்க்கப்படுகின்றன. ரோஸ்மேரி எண்ணெய், வாசனைத்திரவியங்கள், ஊதுபத்தி, ஷாம்பூ போன்றவை தயாரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளில் இறுதிக்கிரியைகளின்போதும் நினைவேந்தல்களின்போதும் ரோஸ்மேரி கட்டாயம் இடம்பெறுகிறது. கல்லறைகளில் ரோஸ்மேரியைத் தூவி இறந்தவர்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தப்படுகிறது. ஆஸ்திரேலிய மற்றும் நியூசிலாந்து படைவீர்ர் நினைவுதினமான ஆன்ஸாக் தினத்தன்று (ANZAC day) ரோஸ்மேரி இணுக்குகள் சட்டையில் அணியப்படுகின்றன.

34 -  சிக்கரிப்பூ

Chicory flower (cichorium intybus)




சின்னவயதில் காஃபிக்கொட்டை அரைக்க மிஷினுக்குக் கொடுத்துவிடும்போது ஒரு ரூபாய்க்கு சிக்கரி சேர்க்குமாறு சொல்லிவிடுவார் அம்மா. சிக்கரி என்றால் என்ன என்று அப்போது மட்டுமல்ல.. சில நாட்கள் முன்புவரையிலும் கூட தெரியாது. யோசித்ததுமில்லை. சிக்கரி என்பது சிக்கரிச்செடியின் கிழங்கைக் காயவைத்து வறுத்து அரைக்கப்படும் பொடி. சிக்கரிக்கு பல மருத்துவ குணங்கள் இருப்பதாக அறியப்படுகிறது. முக்கியமாக குடற்புழுக்களை அழிக்கவல்லதாம். மலர் மருத்துவத்தில் பயன்படுத்தப்படும் 38 மலர்களுள் இதுவும் ஒன்று. பொதுவாகவே நீலவண்ணப் பூக்கள் காதலுக்கும் நம்பிக்கைக்கும் அடையாளமாக விளங்குகின்றன. சிக்கரிப்பூவும் விலக்கல்ல. ஐரோப்பிய நாடோடிக்கதைகளில் பூட்டிய கதவுகளைத் திறக்கும் வல்லமை கொண்டவையாக அறியப்படுகின்றன இப்பூக்கள். லேசான கசப்புத்தன்மையுள்ள சிக்கரி இலைகள் பல நாடுகளில் சமைத்து உண்ணப்படுகின்றன. தென்னிந்தியாவிலும் உண்ணப்படுவதாக தகவல். ஆராய்ச்சி பண்ணியதில் காசினிக்கீரை எனப்படுவது இதுதான் என்று தோட்டக்கலைத்துறை, வேளாண்மைக் கல்லூரி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிலையம் வெளியிட்டுள்ள ஒரு பதிவின் மூலம் தெரியவருகிறது. ஆக காவேரிதான் சிங்காரி, சிங்காரிதான் காவேரிஎன்பதைப் போல காசினிப்பூதான் சிக்கரிப்பூ.. சிக்கரிப்பூதான் காசினிப்பூ.

35 - காட்டுக்கிராம்பு

primrose willow (ludwigia octovalvis)




நீர்நிலைகளை ஒட்டி வளரக்கூடிய தாவர இனமான இதற்கு 17-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த ஜெர்மானிய தாவரவியல் வல்லுநர் Christian Gottlieb Ludwig அவர்களின் பெயரால் ludwigia என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது. பல்வேறு மருத்துவகுணங்களைக் கொண்டிருப்பதாக அறியப்படும் இந்த காட்டுக்கிராம்பின் இலை, வேர் உள்ளிட்ட பாகங்களை உலகெங்கும் பல நாடுகளிலும் மக்கள் பயன்படுத்துகின்றனர். மலேசியாவில் தேநீர் தயாரிக்க இலைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தியாவில் நீரிழிவு நோயைக் கட்டுப்படுத்தவும், தலைவலி, வயிற்று உபாதைகளைப் போக்கவும் இலைக்கசாயம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நைஜீரியாவில் மலமிளக்கியாக வேகவைத்த இலைக்கடைசல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. வியட்நாமில் இதன் இலைகள் பச்சையாகவோ வேகவைத்தோ பன்றிகளுக்குத் தீவனமாக அளிக்கப்படுகின்றன. முதுமையைத் தள்ளிப்போடும் அற்புதம் இந்த மூலிகைக்கு இருப்பதாகவும் அறியப்படுகிறது.

36 - கானாவாழை

Commelina benghalensis




கானாவாழை, கனவாழை, காணாம்வாழை என்றெல்லாம் குறிப்பிடப்படும் இதற்கும் வாழைக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை. தரையோடு படர்ந்து வளரும் கானாவாழை புல்பூண்டு இனத்தைச் சேர்ந்தது. வாழையைப் போல கன்றுகள் உருவாகி வம்சம் தழைப்பதால் இதற்கும் வாழை என்று பெயராகிவிட்டது. பல நாடுகளில் களையாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், எகிப்து, சீனா, இந்தியா போன்ற நாடுகளில் பாரம்பரிய மற்றும் சித்த மருத்துவத்தில் கானாவாழைக்கு சிறப்பிடம் உண்டு. ஆசிய நாடுகளிலும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலும் கானாவாழை இலைகளை கீரை போல் சமைத்து உண்பது வழக்கம். இதற்கு கன்னாங்கீரை என்ற பெயரும் உண்டு. இதன் சாற்றை காய்ச்சல் தீர உள்ளுக்கும் சருமநோய் மற்றும் வலி, வீக்கம் போன்றவற்றுக்கு மருந்தாக வெளியிலும் பயன்படுத்துகின்றனர். கன்றுக்குட்டிகள் இத்தாவரத்தை விரும்பித் தின்பதால் கன்றுக்குட்டிப்புல்’ (calf’s grass) என்ற செல்லப்பெயரும் உண்டு.  
 

37 - அவுரிப்பூ 

Indigofera tinctoria




ஆங்கிலத்தில் இன்டிகோ, சமஸ்கிருதத்தில் நீலிகா, இந்தியில் நீலி, கன்னடத்தில் கருநீலி, மலையாளத்தில் நீலமலர், தெலுங்கில் நீலி செட்டு, தமிழில் நீலி அல்லது அவுரி. பூ என்னவோ பார்ப்பதற்கு அழகான இளஞ்சிவப்பில் இருக்கிறது. ஆனால் பெயர் மட்டும் நீலி, நீலம், இன்டிகோ என்றெல்லாம் இருக்கிறதே.. ஏன்? காரணம் இருக்கிறது. இந்தச் செடியின் வேர் மற்றும் இலைகளை ஊறவைத்துதான் இயற்கையான நீலச்சாயம் (Indigotin) தயாரிக்கப்படுகிறது. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் இந்திய விவசாயிகளைத் துன்புறுத்தி அதிக அளவில் அவுரி பயிரிடச்செய்து, அதன் மூலம் பெறப்படும் நீலச்சாயம் இங்கிலாந்துக்கு பெட்டி பெட்டியாக ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட சோக வரலாறு உண்டு. சாயம் தவிர ஏராளமான மருத்துவகுணங்களும் உடையது அவுரி. பாம்புக்கடி உள்ளிட்ட 18 வகையான விஷங்களை முறிக்கும் இயல்புடையதாம். தோல் நோய், மஞ்சட்காமாலை, மலச்சிக்கல் உள்ளிட்ட பல பிரச்சனைகளுக்கு நல்லதொரு மருந்து. வெளுத்த கேசத்தைக் கருப்பாக்க இந்த இயற்கைச்சாயம் பெரிதும் உதவுமாம். நீலிபிருங்காதி தைலம் நினைவுக்கு வருகிறதா?

(நீலி அவுரி, பிருங்காதி கரிசலாங்கண்ணி)

38 - ஆடுதொடா இலை 

justicia adhatoda




Malabar nut, adulsa, adhatoda, vasa, vasaka என்றெல்லாம் குறிப்பிடப்படும் ஆடுதொடா இலையின் மகத்துவம் நாம் அறிந்ததே. சித்த, ஆயுர்வேத, ஹோமியோ மற்றும் யுனானி மருத்துவங்களில் பெருமிடம் பிடித்துள்ள இதன் பூர்வீகம் ஆசியா. Adhatoda என்பது இதன் அறிவியல் பெயர் என்றாலும் இச்செடியின் கைப்பு மணம் மற்றும் சுவை காரணமாக ஆடுமாடுகள் மேய்வதில்லை என்பதால் ஆடுதொடா இலை என்ற பெயர் மருவி ஆடாதோடை ஆனதாகவும் கருத்து உண்டு. பாகிஸ்தானிலுள்ள பஞ்சாப் மாகாணத்தின் அடையாள மலர் இதுவே. ஆஸ்துமா, இருமல், கோழை, தொண்டைக்கட்டு போன்ற சுவாசப்பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வாகப் பெரிதும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இலை, பூ, பட்டை, வேர் என அனைத்தும் மருந்தாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கால்நடைகள் மேயாத காரணத்தால் கிராமப்புறங்களில் வேலியோரம் நடப்பட்டு வளர்க்கப்படுகின்றன.

39 - அரிவாள்மனைப்பூண்டு 

common wireweed (sida acuta)




லேசாகத் திருகினாற்போன்று ஐந்து இதழ்களுடன் சின்னச்சின்னதாய் மஞ்சள் வண்ணத்தில் பூக்கும் மூலிகைப் பச்சிலையான அரிவாள்மனைப் பூண்டுக்கு ஏராளமான மருத்துவகுணம் உள்ளதாக அறியப்படுகிறது. இலைகள் அரிவாள் போல் இருப்பதால் இந்தப்பெயர் என்று சிலரும் வெட்டுக்காயங்களை குறிப்பாக அரிவாள் காயங்களை விரைவில் ஆற்றும் தன்மையால் இப்பெயர் என்று சிலரும் கூறுகின்றனர். இதன் வேரைப் பயன்படுத்தி தயாரிக்கப்படும் கசாயம் உடலுக்கு பல்வேறு நன்மைகளைப் பயக்கும் என்றும் இலைகளை ஊறவைத்த தண்ணீர், கூந்தலை அலசித் தூய்மையாக்க உதவும் என்றும் கூறப்படுகிறது. இச்செடியின் தண்டு நார்ப்பொருளால் ஆனதால் கயிறு, கான்வாஸ், மீன்வலை போன்றவற்றைத் தயாரிக்கப் பயன்படுகிறது. இதன் வேறு பெயர்கள் வட்டத்திருப்பி, மலைதாங்கி. இதன் தாயகம் மத்திய அமெரிக்கா என்றாலும் உலகநாடுகள் பலவற்றிலும் காணப்படுகிறது. ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட பெரும்பாலான நாடுகளில் இது களைப்பயிராக அறியப்படுகிறது.

40 - அப்பக்கொடி 

 goat weed (Ageratum conyzoide)




தமிழில் அப்பக்கொடி என்றும் ஆங்கிலத்தில் Billygoat weed, chick weed, goat weed, white weed என்றெல்லாம் அழைக்கப்படும் களைத்தாவரமான இது பூக்களின் அழகுக்காக வீடுகளிலும் தோட்டங்களிலும் வளர்க்கப்படுகிறது. பெயரில்தான் கொடியிருக்கிறதே தவிர இது ஒரு செடிதான். பிரேசிலைத் தாயகமாகக் கொண்ட இத்தாவரம் இன்று உலகநாடுகள் பலவற்றிலும் பரவியிருப்பதோடு ஆஸ்திரேலியா உள்ளிட்ட அநேக நாடுகளில் ஆக்கிரமிப்புப் களைப்பயிராகவும் அறியப்படுகிறது. இந்தியா உள்ளிட்ட சில நாடுகளில் மருத்துவ மூலிகையாகவும் பூச்சிக்கொல்லி மற்றும் பூச்சிவிரட்டியாகவும் பயன்படுகிறது. இதை வீட்டுத் தோட்டங்களில் வளர்த்தால் இதன் வாடைக்கு கொசுக்கள் அண்டாதாம். இதன் பச்சிலைச்சாறு வெட்டுக்காயம், புண், கொப்புளம், தோல் தடிப்பு, அரிப்பு, வீக்கம் போன்ற சரும நோய்களுக்கு நல்ல நிவாரணியாக வெளித்தடவப்படுகிறது, துளசியோடு அப்பக்கொடியின் பூக்கள் சேர்த்து தயாரிக்கப்பட்ட கசாயம் சளி, இருமல் போன்றவற்றுக்கு மருந்தாகவும் உட்கொள்ளப்படுகிறது. தமிழகத்தின் சில பகுதிகளில் இதன் இலைகளைக் காயவைத்து சமையலில் பயன்படுத்துவதாகத் தெரிகிறது.

விரும்பத்தகாத வாடை கொண்ட அப்பக்கொடிக்கு வியட்நாம் மக்கள் தங்கள் மொழியில் வைத்திருக்கும் பெயர் பன்றிவிட்டை (pig feces). தமிழில் சில பகுதிகளிலும் இதே போன்ற வேடிக்கைப்பெயரொன்று வழங்கப்படுகிறது. என்னவென்று அறிந்துகொள்ள ஆவலா? கீழே கமெண்ட்டில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள பாரதிமணி ஐயாவின் இந்தப்பதிவை வாசித்து அறிந்துகொள்ளுங்கள். 

(இன்னும் மலரும்)